و نيز أحمد بن محمّد بن خالد از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : قَالَ : إنَّ اللهَ يَحْشُرُ النَّاسَ عَلَى نِيَّاتِهِمْ يَوْمَ الْقِيَمَة « 1 » . « خداوند مردم را در روز قيامت طبق نيّت‌هايشان محشور مىكند . » و از اينجا خوب روشن مىشود كه : عنوان و پيكرهء عمل بدون نيّت ثمر بخش نيست و از بين مىرود ؛ و آنچه به درد مىخورد روح و جان عمل است كه همان نيّت است . و چون ناصبيان و معاندان سروران دين داراى نيّت آلوده هستند ، ملحَق به اولياى خود مىشوند ، گرچه پيكرهء كردارشان داراى ابُّهَت و عظمت باشد . و چون مؤمنان و شيعيان داراى نيّت پاك و خالص هستند ، ملحق به اولياى خود مىشوند ، گرچه پيكرهء كردارشان چشمگير نباشد و لغزش‌ها و خطاهائى نيز داشته باشند ؛ شفاعت آنان را ملحق مىكند و پيوند مىدهد . روايات وارده در تأثير محبّت به اولياء دين در لحوق به آنها در اينجا دَه روايت دربارهء تأثير محبّت به اولياى دين كه موجب لحوق و الحاق مىگردد به مناسبت مقام بيان مىكنيم و به حول و قوّهء خدا مطلب را خاتمه مىدهيم : محبّت خدا و اولياى خدا مكفّر گناهان است روايت اوّل : در « محاسن » برقى از محمّد بن خالد أشعرى از إبراهيم بن محمّد أشعرى ، از حسين بن مَصعب آورده است كه او گويد :

--> ( 1 ) همان مصدر ، ص 262 ، حديث 325